گمگشتگی

یه فکرایی هی داره تو سرم می چرخه . می چرخه و می چرخه . و در عجبم از این جایی که هستم . اتقاثاتی که افتاد این چند ماه اخیر . و چیزهایی که باعث شد مسیر ذهنیم منحرف بشه . نیاز به یه تنهایی شدیدی در خودم می بینم . تا بتونم تحلیل کنم احساسات و درونیاتم رو . از این به هم ریختگی در بیام .

می تونم بگم از این شرایط عصبانیم . از اینکه این آشفتگی اتفاق افتاده و اینقدر زندگی و افکارم رو درباره ی همه چی و درباره ی خودم تغییر داده عصبانیم . و دلم یه سفر تنهایی می خواد . 

باید سر این کلاف رو پیدا کنم. نیاز به ری استارت دارم . نیاز به یه چکش که همه ی ساخته های ذهنی رو خراب کنم تا به ثریا نرود این دیوار کج.

من خونسردم ولی اگه می شد بعضی انسان هارو کشت زندگی خیلی آسون تر می شد . 

+ ما قرار نیست همیشه در بهترین اوضاع روانی و ذهنی باشیم و بر تمام شرایط اطراف خود کنترل داشته باشیم . « از نت »

+ با اینحال میدونم همواره این آگاهی و مسئولیت پذیری رو نسبت به شرایط زندگیم داشتم. 

شاهزاده ی کوچک من...