بهونه

بیشتر از همیشه انگار احساس دلتنگی دارم برا رفتن از خونه. غمگینم و دلم میخواد کمی بیشتر بمونم...

خوب بود اما اینجوری مث یه بندی به دل آدمه که می کشد هر جا که خاطر خواه اوست.

چه چاره ای می تونه داشته باشه جز صبر.

بالاخره تموم میشه.

+ هنوز نرفتی دلتنگ باشی, بهونه بگیری , غصه بخوری , اشک داشته باشی اینقد تو دلت ... ：(

+ اشکال نداره اگه من یه عالمه آرزو داشته باشم؟!

+ گوشیم یه دو روز قبل ١٩ مهر ریست شد. همه ی پیام ها و تماس ها و شماره ها پاک شد متاسفانه.

یعنی حالا که من شماره ای ندارم که تولددوستان رو تبریک بگم باید دوستان دلخور بشن قهر کنن؟ آیا این کار درستی است؟ ：P

شاهزاده ی کوچک من...