آدم اینجا تنهاست .

دراز کشیدم تو تاریکی محض . بی حرف .

به تاریکی نگاه می کنم و سعی می کنم بفهمم واقعا چه احساسی دارم درباره جایی از زندگی که قرار دارم در اون .

موضوعات مختلفی رو سبک سنگین کنم . نسبت به چیزی که هستم و چیزی که بایذ آگاه تر بشم .

دراز کشیدم تو تاریکی و سعی می کنم ببینم . به نور کم رنگ ساتع شده از پرده ها خیره میشم و سعی می کنم آینده رو پیشبینی کنم .

همراهی و دلگرمی رو در تقابل با شور و شوق قرار میدم .

کلمه ها و تصاویر و صداها تاریکی رو می شکنن .

باید برگردم به زندگی . باید آماده شم واسه شیفت .

نیاز به چایی دارم برای شستن کمی از دلتنگیم ...

+ و هنوز جمعه نیست .

+

من در این تاریکی

شاهزاده ی کوچک من...